poortwachter voor Kanaleneiland

Op Kanaleneiland aan de Churchilllaan in Utrecht is een nieuwe woontoren gerealiseerd die een belangrijke impuls geeft aan de ontwikkelingen van deze typisch na-oorlogse stadswijk. Het nieuwe gebouw is 50 meter hoog en fungeert als poortwachter voor Kanaleneiland. De toren heeft een gemixt woonprogramma: 71 vrije sector huurwoningen in het bovenste deel, 15 woningen voor autistische jongeren en 9 woon/werkwoningen in de plint van het gebouw.

De gevels aan de Churchilllaan hebben in verband met de hoge geluidsbelasting een gesloten karakter. Hoewel de kleur van de gevel is afgestemd op de aangrenzende metselwerkgevels, is de gevel uitgevoerd in beton. De verdiepingshoge bruine betonelementen zijn voorzien van veel reliëf om het gebouw een zekere tactiliteit te geven. Dit is nog eens versterkt door 13.000 keramische tegels die speciaal door Koninklijke Tichelaar in Makkum zijn gemaakt. Naar een ontwerp van beeldend kunstenaar Milou van Ham en dichter Tsead Bruinja zijn deze tegels voorzien van dichtregels die het gebouw extra identiteit geven. In Kanaleneiland is doorgaans weinig oog voor de afwerking van de onderkanten van balkons en galerijen, die voor voorbijgangers toch goed zichtbaar zijn. Mei architects and planners heeft daarom de gevelbekleding doorgetrokken onder de balkons en galerijen. Op deze manier onstaat een zeer uitnodigend gebouw.

Zoveel mogelijk woningen hebben een buitenruimte aan de zonnige zuidoost en zuidwestzijde grenzend aan het binnengebied. De balkons zijn hier gemaakt van ultra hoge sterkte beton en zijn slechts 7 cm dik. Vanaf deze balkons hebben de bewoners een geweldig uitzicht over Utrecht en omgeving. Een enorme uitkraging ter hoogte van de tiende verdieping kadert dit uitzicht prachtig in.

De toegepaste materialen in het binnengebied vormen een sterk contrast met de gevelmaterialen in de buitenschil. Hierdoor wordt de plastiek van het gebouw versterkt. Dankzij de geelkleurige glashekken, in combinatie met champagnekleurige kozijnen, heeft het binnengebied ook op minder mooie dagen een zonnige en sprankelende uitstraling die voelbaar is in de hele wijk.

Mei maakt zich als architectenbureau sterk voor kunsttoepassingen in gebouwen. Voor het kunstproject ‘Rozen & Beton’ – 13.000 keramische tegels met dichtregels in de gevel – heeft Mei daarom zelf de opdracht gegeven aan beeldend kunstenaar Milou van Ham. De combinatie van architectuur en tekst leidt tot onverwachte ervaringen. Tekst overstijgt het idee van een ornament.

De tekst voor de zestien tegels is geschreven door dichter Tsead Bruinja samen met Milou van Ham en is te lezen als een improvisatie, met variaties zoals in de jazz. De tegelteksten vormen een poëtische reflectie op menselijke vriendschappen en relaties. Het zijn mini-verhalen waarin huis-, tuin- en keukengebeurtenissen en echte mensen de hoofdrol spelen. Ze gaan over samenleven in een huis, een gebouw, een wijk of een stad; toen, nu en later.

De keramische tegels zijn verticaal ‘at random’ in de gevelelementen ingestort. Daardoor is de manier waarop je de dichtregels kunt lezen en onderling met elkaar zult verbinden anders dan bij een gedicht waarvan de tekstvolgorde vaststaat. In het voorbijgaan zijn de regels per stuk, los van de andere tegels, te lezen. Gezamenlijk vormen ze een variërend en spannend geheel.

foto’s: Jeroen Musch

Link naar de bouwfoto’s

DeVerkenner_NL_meiarchitectsandplanners_092015.pdf (3 MB) download

 

Rozen & Beton - een taalkunstwerk voor De Verkenner.pdf (17 MB) download